De online weddenschappen worden uitgebaat door Leader Bet, een Belgische onderneming, ingeschreven in de Kruispuntbank der Ondernemingen onder het nummer BTW BE 0833.512.486, met maatschappelijke zetel te Kursaal Oosthelling 12, 8400 Oostende. Leader Bet is houder van een vergunning F+ met nummer F+ 117735.
Roland Garros 2023 belooft heel interessant te zijn nadat het toernooi zondag is begonnen.
Bij de heren lijkt het toernooi open te liggen na de terugtrekking van Rafael Nadal, 14-voudig kampioen, vanwege een blessure. Novak Djokovic streeft naar een record van 23 Grand Slam-titels, maar hij staat tegenover een groep jonge uitdagers, waaronder de nummer één van de wereld Carlos Alcaraz, die dichterbij dan ooit lijken te komen om de oude garde te verslaan.
Ondertussen staat titelverdedigster bij de vrouwen, Iga Swiatek, voor een grote uitdaging tegenover de winnares van de Australian Open, Aryna Sabalenka, die onlangs twee opeenvolgende finales speelden in Stuttgart en Madrid.
Om te voorspellen wat er op Roland Garros zou kunnen gebeuren, hebben we de belangrijkste trends van de laatste 20 toernooien uitgelicht.
Het afzeggen van Nadal laat een enorme leegte achter in het toernooischema, aangezien de Spaanse linkshandige slechts drie nederlagen heeft geleden tijdens zijn 18 voorgaande bezoeken aan de Franse hoofdstad.
Twee van die nederlagen kwamen er tegen Djokovic, die de beste statistieken heeft van alle spelers in de afwezigheid van zijn rivaal, met 85 overwinningen uit 101 wedstrijden op Roland Garros. De 20-jarige Deense speler Holger Rune, die onlangs Djokovic versloeg in Rome, volgt op de lijst nadat hij vorig jaar de kwartfinale bereikte tijdens zijn eerste optreden, gevolgd door de Italiaan Jannik Sinner.
De Poolse Swiatek is de vrouwelijke tegenhanger die het dichtst in de buurt komt van Nadal in onze analyse, met twee titels behaald uit haar vier optredens op Roland Garros. Zorgwekkend voor tennisfans is echter dat ze ook geblesseerd is, aangezien ze haar laatste wedstrijd in Italië moest opgeven vanwege een dijbeenprobleem.
Vorig jaar stond Coco Gauff, 19 jaar oud, tegenover Swiatek in de finale. Zij heeft 11 van haar 14 wedstrijden in Parijs gewonnen en behoort tot de drie Amerikaanse vrouwen in de top 10 wat betreft het winstpercentage op Roland Garros, samen met Sloane Stephens en Sofia Kenin, die respectievelijk de finale hebben verloren in 2018 en 2020.
Ondanks haar tweede plaats achter Swiatek, de nummer twee van de wereld, heeft Sabalenka een slechte staat van dienst op het Franse gravel, waar ze nog nooit verder is gekomen dan de derde ronde in vijf pogingen. Niettemin heeft ze haar recentelijk uitstekende vorm getoond, met name door het winnen van de Australian Open aan het begin van het jaar. Ze zal moeten proberen haar eerdere moeilijkheden te overwinnen en te bewijzen dat ze kan concurreren met de beste speelsters op gravel. Haar krachtige baseline game en slagkracht kunnen haar een geduchte tegenstander maken tijdens deze editie van Roland Garros.
Europese spelers domineerden de afgelopen jaren het mannen- en vrouwenenkelspel op Roland Garros. De Argentijnse Gaston Gaudio was de laatste niet-Europese kampioen in 2004, terwijl slechts één van de laatste zeven vrouwentitels is gewonnen door een speler buiten Europa – Ash Barty uit Australië in 2019.
Vooral het mannenspel werd gedomineerd door spelers van dit continent – 72 van de vorige 80 kwartfinalisten waren Europeanen, vergeleken met 57 van de 80 vrouwen.
De Canadees Milos Raonic is dan ook de enige mannelijke speler uit Noord-Amerika die een kwartfinale van Roland Garros heeft bereikt. Het staat in schril contrast met het vrouwentoernooi waar 10 Amerikaanse of Canadese speelsters in de voetsporen traden van drievoudig kampioene Serena Williams door de finale te bereiken op het onbekende Parijse gravel.
De ondermaatse prestatie van Noord-Amerikaanse mannen in de Franse hoofdstad kan deels worden toegeschreven aan de dominantie van Nadal en – in mindere mate – Djokovic in het afgelopen decennium. Als gevolg van hun consistentie hebben slechts acht verschillende mannen sinds 2013 een Roland Garros-finale gespeeld, vergeleken met 15 vrouwen.
Nadal stond in zeven van de laatste tien finales en won elke keer, terwijl Djokovic twee keer de trofee in vijf finales in de wacht sleepte. De Zwitser Stan Wawrinka is de enige andere man die in die tijd de titel heeft gewonnen, terwijl vijf andere spelers als tweede zijn geëindigd.
Verrassingen waren daarom zeldzaam in de loting van de mannen, met alle eerder genoemde mannen als achtste of beter geplaatst aan het begin van het evenement.
Daarentegen hebben vier van de laatste zes damesfinales een speelster gezien die geen reekshoofd was, met Barbora Krejcikova (2021), Swiatek (2020) en Jelena Ostapenko (2017) die allemaal de titel wonnen terwijl ze buiten de wereldtop 32 waren geplaatst.
De laatste French Women’s Open-finale die tussen twee van ’s werelds beste acht spelers werd gespeeld, was in 2016, toen vierde reekshoofd Garbine Muguruza nummer één Williams in twee sets versloeg en zo haar eerste French Open-titel op grand slam won.
Ondanks de slopende aard van gravelwedstrijden, heeft de ervaring de afgelopen tien jaar over het algemeen gezegevierd over de jeugd op Roland Garros.
Zeven van de laatste tien herenfinales zijn gewonnen door de oudste speler, waaronder de laatste vijf. Dit belooft veel goeds voor Djokovic – die aan de vooravond van het toernooi 36 wordt – terwijl hij jonge spelers als Alcaraz, Sinner en Rune op afstand probeert te houden.
De gemiddelde leeftijd van de damesfinalisten sinds 2013 is 25,2, vergeleken met 29,6 aan de herenkant, maar toch zijn het meestal de oudere spelers die de trofee in de wacht hebben gesleept. Vorig jaar was een voorbeeld daarvan, toen de 21-jarige Swiatek de 18-jarige Gauff gemakkelijk versloeg in twee sets.
