De online weddenschappen worden uitgebaat door Leader Bet, een Belgische onderneming, ingeschreven in de Kruispuntbank der Ondernemingen onder het nummer BTW BE 0833.512.486, met maatschappelijke zetel te Kursaal Oosthelling 12, 8400 Oostende. Leader Bet is houder van een vergunning F+ met nummer F+ 117735.
Het pensioen van Roger Federer uit het professionele tennis zorgde voor traantjes bij zijn collega’s en sportfans over de hele wereld. Zeker Rafael Nadal was heel geëmotioneerd.
Federer en Nadal brachten het grootste deel van 20 jaar samen door en tilden tennis naar een hoger niveau. Hoe verhoudt hun verhaal zich tot enkele van de andere grootste sportieve rivaliteiten aller tijden?
Federer en Nadal – winnaars van 42 grand slam-titels samen – hebben elkaar 40 keer ontmoet in het enkelspel, waarbij de Spaanse linkshandige de confrontatie met 24-16 won.
De twee rivalen domineerden het mannentennis tussen 2005 en 2010, ze wonnen 21 van de 24 grand slam-toernooien en eindigden alle zes jaar als nummer één en twee van de wereld.
Het volgende jaar (2011) was dat van Novak Djokovic en sindsdien zijn alle drie de spelers bijna altijd de winnaars geweest van grote toernooien en kunnen worden beschouwd als de meest succesvolle mannelijke tennisspelers aller tijden.
Tijdens hun topjaren waren Federer en Nadal bijna onverslaanbaar op hun favoriete ondergrond – respectievelijk gras en gravel.
In 2006 en 2007 versloeg Nadal Federer in de finale van de French Open voordat hij een maand later op Wimbledon van hem verloor.
Nadal brak deze reeks in 2008 met een overwinning over vijf sets in de Wimbledon-finale; een wedstrijd die alom wordt geprezen als de beste aller tijden.
Federer speelde echter nog steeds zo goed als altijd en hij herhaalde Nadal’s prestatie van een French Open-Wimbledon-dubbel in het volgende jaar (2009). Door de Wimbledon-titel terug te winnen en zijn 15e major te winnen, overtrof de Zwitser het grandslam record van Pete Sampras.
Hun dominantie nam af in de jaren na 2010 toen Djokovic op de voorgrond trad, maar er zou een glorieuze heropleving van hun rivaliteit komen in 2017, toen beide mannen terugkwamen van blessures die ze in het voorgaande jaar hadden opgelopen.
Federer en Nadal bereikten tegen alle verwachtingen in de finale van de Australian Open, waarbij de Zwitser op 35-jarige leeftijd als beste uit de bus kwam in wat hun laatste ontmoeting in een grand slam-toernooi bleek te zijn.
Terwijl ze commentaar gaf op Federer die dubbelspel speelde met Nadal, gaf Martina Navratilova toe dat ze graag had willen stoppen met spelen naast Chris Evert.
Evert en Navratilova speelden tussen 1973 en 1988 maar liefst 80 keer tegen elkaar, waarvan 60 finales.
Ze stonden gezamenlijk op nummer één voor 592 van de eerste 615 weken van de WTA-ranglijst, en sloten hun carrière af met elk 18 majors – in een totaal van meer dan 300 titels op tourniveau.
Al meer dan tien jaar kunnen voetbalfans genieten van twee van de beste spelers ooit die strijden om de suprematie.
Cristiano Ronaldo’s transfers naar Manchester United en vervolgens Real Madrid zagen hem ontwikkelen van een lastige vleugelspeler tot een van de meest complete aanvallers, terwijl Real’s rivalen Barcelona konden pronken over Lionel Messi’s technische vaardigheid en denksnelheid, waardoor hij de aanvallende talisman was bij de Catalanen.
Ondanks dat hij een paar jaar jonger is, heeft Messi meer individuele trofeeën gewonnen en heeft hij vaker de Ballon d’Or – de jaarlijkse prijs voor ’s werelds beste speler – opgeëist.
Hoewel Ronaldo de meest productieve doelpuntenmaker was voor club en land samen, heeft Messi het beter gedaan wanneer ze elkaar op het veld ontmoetten.
De twee speelden 36 keer tegen elkaar, waarbij het team van Messi 16 keer won van Ronaldo’s 11.
Alain Prost en Ayrton Senna, twee van de grootste coureurs aller tijden in de Formule 1, kenden eind jaren tachtig en begin jaren negentig een hevige rivaliteit.
In de 10 jaar dat ze allebei actief waren, won Prost vier kampioenschappen tegenover Senna’s drie.
De intensiteit van hun rivaliteit bereikte een hoogtepunt in de seizoenen 1988 en 1989, toen ze teamgenoten waren bij McLaren. Het duo domineerde de sport en wonnen 25 van de 32 races en één wereldkampioenschap.
Ondanks hun succes hadden Prost en Senna verschillende stijlen op en naast de baan, wat leidde tot meerdere confrontaties, waarbij Prost besloot het team te verlaten en zich in 1990 bij Ferrari aan te sluiten.
Boksen kan natuurlijk bogen op enkele van de grootste sportieve rivaliteiten aller tijden en de vete tussen Muhammad Ali en Joe Frazier definieerde het gouden tijdperk van de zwaargewichten.
De twee vechters namen het tegen elkaar op in drie legendarische gevechten tussen 1971 en 1975, waarbij Frazier de eerste won voordat Ali de volgende twee kon pakken.
Ali en Frazier waren samen 12 en een half jaar wereldkampioen en wonnen samen 32 titelgevechten.
De rivaliteit liep zo diep dat het doorging in de volgende generatie, met hun dochters Laila Ali en Jacqui Frazier-Lyde tegenover elkaar in een pay-per-view-wedstrijd in juni 2001.
